logo

NOVAS

Abr02

V Plan Director da Cooperación Española: unha oportunidade perdida

* Tradución do artículo de Andrés Amayuelas, presidente da Coordinadora estatal de ONGD, publicado en Desalambre

Durante a mañá do pasado venres o Consello de Ministros aprobou o V Plan Director da Cooperación Española. Un plan que, segundo se atreveron a afirmar algúns representantes da Administración, é o “máis participado da historia”. Un plan que xa se coñece como o do Goberno e as empresas. Un plan rexeitado pola maioría das formacións políticas, as ONG, os sindicatos, os expertos e expertas, as universidades e as comunidades autónomas e municipios nos que non goberna o PP. Este deformado xogo de espellos entre participación e oposición viviu o seu momento cume o pasado 16 de febreiro. Ese día, o Goberno houbo de recorrer, no pleno do Consello de Cooperación, ao voto de calidade do secretario de Estado de Cooperación para tombar o ditame negativo emitido polos actores sociais e aprobar un propio cunha valoración positiva. A Coordinadora Estatal de Organizacións non Gobernamentais para o Desenvolvemento sinalamos unha e outra vez que o V Plan Director, o documento estratéxico que marcará o rumbo para o próximos catro anos, ten graves carencias. Por citar só algunhas:

É un plan cunha mirada curta, centrado só nesta lexislatura. Non hai nel unha visión política a longo prazo a pesar da mención dunha futura estratexia nacional de Desenvolvemento Sustentable e ao intento discursivo de enmarcalo nunha axenda internacional que ten a vista posta no 2030.

Ademais, tampouco contempla ningún proceso de reforma do sistema de cooperación nin un diálogo para garantir a continuidade e sustentabilidade de accións estratéxicas nos seguintes plans directores.

Formalmente o plan baséase na loita contra a pobreza, a desigualdade, a resiliencia e a promoción dos bens públicos globais pero isto non se reflicte plenamente na selección de obxectivos, estratexias e instrumentos ou países socios. Neste sentido, inquiétanos, por exemplo, o limitado papel que reserva o documento á sociedade civil. Menciónase o seu rol como coparticipe de políticas públicas e axente de cambio, pero non só non concreta como a Cooperación Española vai apoiar ás organizacións dos países empobrecidos, senón que, de feito, na última versión do plan desapareceu unha liña de acción específica de incentivo á participación.

Tampouco aparecen liñas de acción específicas para pobos indíxenas e afrodescendientes ou para a promoción dos dereitos das mulleres. A loita contra o cambio climático si se materializa, pero céntrase só en como mitigalo e non en como afrontar as súas consecuencias, especialmente dramáticas nas poboacións máis vulnerables.

Ausente está tamén a protección dos defensores de dereitos humanos. Só un dato para entender a gravidade desta omisión: ao longo do pasado ano, polo menos 312 activistas foron asasinados, segundo o último informe de Front Line Defenders.

Moi presente si está a obsesión de Europa por fortificarse. Cando se abordan os fluxos migratorios non se pon no centro o dereito á vida, senón o control das fronteiras.

Tamén se apunta de maneira clara cara a un crecente papel do sector privado. E isto sen que se poida acharse unha aposta explicita por unha actuación conforme aos dereitos humanos e estándares de sustentabilidade, fiscalidade xusta e transparencia. Poden atoparse algunhas referencias ás pemes, a economía social e o comercio xusto, pero o eixo central está claro, a internacionalización da gran empresa.

Cando se iniciou o proceso de elaboración e aprobación deste plan, na Coordinadora apostabamos porque este soubese un primeiro paso cara á recuperación da política de cooperación. Unha política que sufriu nos últimos anos durísimos recortes, ao redor dun 75%, o que nos sitúa no pelotón da comunidade de doantes. Na nosa confianza pesaba unha promesa de Mariano Rajoy. En 2013, na 68ª Asemblea Xeral de Nacións Unidas, o presidente afirmou que, a medida que crecese a economía española, o Goberno volvería apoiar un “investimento en cooperación ao desenvolvemento xenerosa, intelixente e eficaz”.

A pesar deste compromiso e a pesar de que o Executivo pregoa que xa iniciamos a senda de crecemento económico, o V Plan Director nin sequera inclúe unha memoria económica.

Probablemente para traballar no noso sector fan faltan grandes doses de ilusión, de voluntarismo, de mirar para adiante a pesar dos fracasos. Talvez por iso, non nos rendemos e xa temos posta a esperanza na seguinte oportunidade.

O Goberno anunciou que o próximo 27 de marzo aprobará o anteproxecto de lei de Orzamentos Xerais do Estado para 2018. Ojala que o Executivo aproveite esta oportunidade para que a nosa Axuda Oficial ao Desenvolvemento sexa máis eficaz e xenuína e achéguese á de países da súa contorna, como os da UE-15, cun 0,51% da Renda Nacional Bruta para cooperación. En 2016 a axuda española, realmente destinada a desenvolvemento, só alcanzou o 0,16%. Contaría non só co noso apoio. Tamén co de todos os grupos parlamentarios que aprobaron en novembro unha Proposta Non de Lei ( PNL 161/002620) na que asumían o compromiso de alcanzar en 2020 como mínimo o 0,4%.

Coordinadora Galega de ONG para o Deselvolvemento
Rúa dos Basquiños, 33 1º A, Santiago de Compostela | Tlf: 981585189 | sensibilizacion@galiciasolidaria.org

Reconocimiento - CompartirIgual (by-sa)

Os contidos de esta web están baixo unha licenza Creative Commons se non se indica o contrario